W rocznicę tragedii smoleńskiej

- Winniśmy o tym dniu pamiętać, winniśmy pamiętać o tym, co stało się pod Smoleńskiem, ale przede wszystkim winniśmy pamiętać o ofiarach tego wydarzenia, o wartościowych ludziach, oddanych Ojczyźnie obywatelach, postaciach napawających nas dumą. – mówił burmistrz Dariusz Rzepka podczas obchodów 2. rocznicy katastrofy prezydenckiego samolotu.

Uroczystość odbyła się na placu przy Szkole Podstawowej nr 9, gdzie znajduje się obelisk i tablica ku czci związanych z naszym miastem pilotów: pułkownika Zdzisława Cieślika oraz majora Arkadiusza Protasiuka – dowódcy Tu-154 M podczas tragicznego lotu 10 kwietnia 2010 r. - Niech kwiaty złożone przed tablicą upamiętniającą olkuskich lotników, będą symbolem naszej czci dla wszystkich ofiar tragedii smoleńskiej. – mówił burmistrz Olkusza. Po złożeniu kwiatów modlitwę polskich lotników odczytali uczniowie Szkoły Podstawowej nr 9 im. ppłk. pil. S. Skarżyńskiego.
W uroczystości wzięły udział delegacje władz miasta i powiatu, biura poselskiego posła Jacka Osucha, olkuskich organizacji kombatanckich, wojskowych i społecznych, 8. Bazy Lotnictwa Transportowego z Krakowa, Osiedla Słowiki, placówek oświatowych oraz indywidualnie przybyli na rocznicowe obchody mieszkańcy. Mimo dnia wolnego od zajęć lekcyjnych nie zabrakło też delegacji i pocztów sztandarowych olkuskich szkół. Wartę przy obelisku pełnili oficerowie 8. Bazy Lotnictwa Transportowego z Krakowa.
Uroczystość zorganizowana została przy udziale Szkoły Podstawowej nr 9 im. im. ppłk. pil. S. Skarżyńskiego oraz Miejskiego Ośrodka Kultury w Olkuszu.

Okolicznościowe wystąpienie burmistrza Dariusza Rzepki:
Szanowni Państwo!
Tragedia, której wspomnienie zgromadziło nas dziś tutaj, wstrząsnęła nie tylko nami, Polakami, ale całym światem. Próżno szukać w naszej najnowszej historii równie bolesnego przeżycia, jak to, którego doświadczyliśmy rankiem 10 kwietnia 2010 roku. Wszyscy pamiętamy kolejne informacje, nazwiska tak wielu wspaniałych Polaków, którzy zginęli w katastrofie Tu-154 M pod Smoleńskiem. Szok, łzy, niedowierzanie, rozmowy w domach, telefony do bliskich i znajomych – chwile te, spędzone w napięciu oczekiwania na kolejne potwierdzenie, że to się nie stało naprawdę, pozostaną na zawsze w naszej pamięci. Dziś, po dwóch latach od tamtych wydarzeń, spotykamy się przed tablicą poświęconą pamięci dwóch związanych z naszym miastem lotników, którzy zginęli w lotniczych katastrofach – pułkownika Zdzisława Cieślika i majora Arkadiusza Protasiuka. Pierwszy poniósł śmierć pod Mirosławcem, gdzie rozbiła się wojskowa Casa. Drugi dowodził prezydenckim Tu-154 M lecącym pamiętnego 10 kwietnia 2010 roku z delegacją na uroczystości 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Nieopodal miejsca zroszonego krwią wymordowanych przez NKWD rodaków, pilotowany przez niego samolot z biało-czerwonymi znakami spadł na ziemię wraz z prezydentem RP Lechem Kaczyńskim i Jego małżonką, ostatnim prezydentem RP na uchodźctwie Ryszardem Kaczorowskim, wicemarszałkami Sejmu i Senatu, parlamentarzystami, dowódcami wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownikami Kancelarii Prezydenta, duchownymi, przedstawicielami ministerstw, instytucji państwowych, organizacji kombatanckich i społecznych, osobami towarzyszącymi i załogą. Setki artykułów, programów telewizyjnych, książki i filmy, które powstały na ten temat nie są w stanie oddać cierpienia rodzin, bezsilności bliskich, bólu całego narodu. Nie są też w stanie wyjaśnić wszystkich okoliczności tragedii i nie wiem, czy kiedykolwiek jednoznacznie wyjaśnią jej przyczyny.
Myślę jednak, że podobnie jak dla mnie, tak i dla bardzo wielu rodaków 10 kwietnia, to przede wszystkim dzień pamięci. Winniśmy o tym dniu pamiętać, winniśmy pamiętać o tym, co stało się pod Smoleńskiem, ale przede wszystkim winniśmy pamiętać o ofiarach tego wydarzenia, o wartościowych ludziach, oddanych Ojczyźnie obywatelach, postaciach nierzadko napawających nas dumą. Ich śmierć jest dla nas wszystkich i dla naszego kraju ogromną stratą, niezależnie od tego, jakie były ich światopoglądy, jaka była ich przynależność polityczna i jakie piastowali stanowiska, niezależnie od tego, jaki był przebieg ich ostatniego lotu i dlaczego zginęli. To winno łączyć nas wszystkich tego dnia, to winno się stać naszą wspólną narodową manifestacją każdego 10 kwietnia. Wierzę, że nadejdzie dzień, kiedy następne pokolenia, wolne od dzielących nas obecnie emocji i różnic, szanować będą tę pamięć, tak, jak zapewne życzyliby sobie Ci, którzy tego dnia stracili życie pod Smoleńskiem. Spróbujmy dziś i my zapomnieć choć na chwilę o naszych wątpliwościach, domysłach i ocenach, postarajmy się skupić na oddaniu należnego szacunku zmarłym w katastrofie rodakom, wspomnijmy ich teraz przez chwilę w milczeniu. Proszę o minutę ciszy. Dziękuję.

Niech kwiaty złożone przed tablicą upamiętniającą olkuskich lotników, będą symbolem naszej czci dla wszystkich ofiar tragedii smoleńskiej. Zanim jednak przystąpimy do tego, pragnę zaprosić wszystkich tu obecnych do uhonorowania święta państwowego - Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. W dniu 13 kwietnia o godzinie 12 spotkajmy się na Kwaterze Żołnierzy Polskich Cmentarza parafialnego w Olkuszu, by uszanować wymordowanych przez NKWD polskich oficerów, pamiętając też, że właśnie ten patriotyczny gest był celem lotu prezydenckiego samolotu do Smoleńska 10 kwietnia 2010 roku. Dziękując serdecznie wszystkim obecnym za przybycie, proszę delegacje o złożenie kwiatów przed tablicą lotników olkuskich.